زمینه مطالعه: سیانید آزاد یک سم قوی در محیط هایی آبزیان می باشد. ماهیان آب شیرین حساس ترین گروه آبزیان به سیانید هستند که در غلظت های بالا تر از g/L 20 مرگ و میر بالایی ایجاد می شود. تماس ماهیان با یون سیانید سبب بروز استرس، افزایش مرگ و میر و بالا رفتن قابل توجه بار متابولیکی می شود. رودناز یک آنزیم میتوکندریایی عمومی در پروکاریوت ها و یوکاروت ها می باشد که یون سیانید را با تبدیل آن به تیوسیانات، سم زدایی می نماید. هدف: هدف از این مطالعه ارزیابی و مقایسه توزیع بافتی آنزیم رودناز در بافت های مختلف 4 گونه از ماهیان بومی شامل برزم، بنی، شیربت و گطان می باشد. روش کار: در مطالعه حاضر 10 نمونه از هر گونه ماهی (در مجموع 40 نمونه) با میانگین طول 5/6± 5/32 و میانگین وزن110 ± 440 گرم از چهار منطقه ذخیره صید رودخانه کارون شامل گتوند، شوشتر، دارخوین و اهواز جداسازی شدند. فعالیت آنزیم رودناز در بافت های کبد، کلیه، آبشش و روده ها اندازه گیری شد. واحد فعالیت آنزیم بر اساس میکرومول تیوسیانات تولید شده در مدت یک دقیقه در دمای 37 درجه سانتی گراد و 2/9= pH محاسبه و بر اساس واحد U/mg پروتئین ارایه گردید. نتایج: فعالیت آنزیم رودناز در تمام بافت های مورد مطالعه و با مقادیر متفاوت تایید گردید. بیشترین میزان فعالیت آنزیم در کبد و کلیه و پس از آن در آبشش و روده ها بدست آمد. فعالیت ویژه آنزیم در محدوده 337/0-135/0 در کبد، 262/0-113/0 در کلیه، 157/0-121/0 در آبشش و162/0-094/0در روده ها بدست آمد. نتیجه گیری نهایی: نتایج این تحقیق نشان می دهد که آنزیم رودناز در بافت های مختلف گونه های مورد مطالعه بیان می شود و ممکن است در اعمال فیزیولوژیک مختلف نقش داشته باشد که تعیین دقیق این اعمال نیازمند تحقیقات بیشتر می باشد.

در این پژوهش، مورفولوژی و تنوع دانه ی گرده ی هشت گونه از جنس افرا شاملA. negundo, Acer palmatum A. monsspesulanum, A. velutinum, A, cappadocicum, A. campestre, , A. platanoide L, A. hyrcanumو یک کولتیوار از افرا(A. negundovariegatum) با هدف بررسی تأثیر آن در آرایه بندی این جنس و یافتن صفات تشخیصی بررسی شد. نتایج نشان داد که دانه های گرده در این جنس سه شیاری و از نظر اندازه جزء گروه متوسط و اغلب ناجو رقطب هستند و تقارن شعاعی ندارند و از نظر طبقه بندی در طبقه ی plicate قرار می گیرند. در بررسی صفات کمّی و با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفهو تجزیه ی خوشه ای، تنوع بین گونه ای زیادی بین صفات مشاهده شد. در تجزیه به مؤلفه های اصلی، فاصله ی دو شیار گرده از یکدیگر، طول قطر استوایی دانه ی گرده و مساحت گرده صفات مهم برای تفکیک گونه های موجود تشخیص داده شد. به منظور آزمون صحت تحلیل از آنالیز تشخیص استفاده شد که تا 80 درصد نتایج گروه بندی هر گونه براساس صفت گرده را به اثبات رساند.

موفقیت برنامه های مهار زیستی آفات به آرایه شناسی و شناسایی دقیق آفت و دشمنان طبیعی آن بسیار وابسته است. پشه های گال زای جنسRü, bsaamen, 1910 Feltiella از عوامل موثر مهار کنه های تارتن هستند، که علی رغم تنوع، گستردگی و توانایی مهار بالا تنها یک گونه از آن ها به صورت تجاری ثبت شده است. گونه های این جنس به دلیل داشتن هم نام های زیاد و پیچیده و نبود بررسی های جامع آرایه شناختی به سختی از یکدیگر قابل تفکیک می باشند. هدف از انجام این پژوهش، تعیین جایگاه آرایه بندی پشه Feltiellaدر ایران بر اساس ویژگی های ریخت شناسی و مولکولی آن است. جایگاه آرایه بندی این پشه با استفاده از کلید های شناسایی موجود و عمدتا بر پایه ویژگی های دستگاه تناسلی حشرات نر و شناسایی مولکولی از طریق تعیین توالی زیرواحد یک ژن سازنده آنزیم سیتوکروم اکسیداز C و مقایسه آن با نمونه های موجود در بانک ژن انجام شد. در بررسی ریخت شناختی شکارگر جمع آوری شده از کلنی کنه های تارتن به Feltiella acarisuga Vallot تعیین هویت شد. این در حالی بود که در بررسی های مولکولی نمونه جمع آوری شده از مشهد شباهت بسیار کمتری به گونه ی معروف F. acarisuga نسبت به گونه ی منتسب به F. tetranychi داشت. به طوری که مقایسه اختلافات نوکلئوتیدی بین گونه ای نمونه های گونه ی بومی حاضر با نمونه های F. acarisuga و F. tetranychi موجود در بانک ژن و همچنین نتایج به دست آمده از تحلیل اتصال-همسایگی نشان داد که نمونه های مشهد علی رغم شناسایی و تایید مورفولوژیکی به عنوان گونه F. acarisuga، احتمالا گونه ی F. tetranychi هستند، که به دلیل شباهت بسیار زیاد ریخت شناسی از آن به عنوان مترادف احتمالی F. acarisuga یاد می شود. با توجه به دقت بیشتر شناسایی مولکولی نسبت به ریخت شناختی، پژوهش حاضر تفاوت گونه ی مورد مطالعه با گونه ی معروف تجاری F. acarisuga را نشان می دهد. اثبات یا رد فرضیه مترادف بودن این دو گونه نیازمند مطالعه ی نمونه های تیپ گونه های F. acarisuga و F. tetranychi و بررسی مولکولی و ریخت شناختی جمعیت های مختلف دنیا می باشد.

به منظور بررسی سازگاری و ارزیابی قابلیت زینتی برخی از گونه های آلیوم (Allium spp) بومی ایران در شرایط آب و هوایی خرم آباد پژوهشی در مزرعه دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان در طی 1394-1393 انجام گرفت. آزمایش بر اساس طرح کاملاً تصادفی با 21 تیمار (گونه-مکان) در سه تکرار انجام شد. در طی رشد، سازگاری و ویژگی های فنولوژیکی و مورفولوژیکی اندازه گیری و ثبت شد. تجزیه واریانس ویژگی های مورد مطالعه نشان داد که اختلاف آماری معنی داری (01/0P≤ ) در تمامی ویژگی ها وجود دارد که نشان دهنده تنوع ژنتیکی در گونه های مورد مطالعه می باشد. برای تعیین قابلیت زینتی گونه های مورد مطالعه از تجزیه خوشه ای و تجزیه به مؤلفه های اصلی استفاده شد و ویژگی های مهم از نظر زینتی مانند ارتفاع ساقه گلدهنده، قطر گل آذین، دوام گل روی بوته و رنگ گل مورد بررسی قرار گرفت. بر مبنای دو مولفه اول و دوم که 54 درصد از تغییرات موجود بین داده ها را توجیه نمودند، بای پلات مربوطه رسم گردید. در فضای بای پلات و کلاستر ترسیم شده ژنوتیپ ها در گروه های مشخصی قرار گرفتند که مرتبط با ارزش زینتی ژنوتیپ ها بود. بر اساس نتایج گونه Allium iranicum جمع آوری شده از منطقه دیزین البرز با قطر گل آذین بزرگ (28/63 میلی متر)، رنگ گل زیبا (بنفش) و سبز بودن در زمستان و گونه Allium oschaninii جمع آوری شده از منطقه چناران خراسان با عمر بالای گل روی بوته (54 روز)، شکلی زیبا، ارتفاع ساقه گلدهنده زیاد (95 سانتی متر) به عنوان گونه های دارای قابلیت زینتی و رشد مناسب شناسایی شدند.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

بومی سرود به اشعاری گفته می شود که شاعران محلی با استفاده از فرهنگ، واژگان و درون مایه های بومی منطقه خود آن را می سرایند. این ترانه ها در ادبیات شفاهی اهمیت ویژه ای دارند؛ زیرا ما را با مفاهیم و اندیشه های متعالی آنان آشنا می سازند.بومی سرودها در حوزه جغرافیای فرهنگی ایران بزرگ تنوع و گوناگونی فراوانی دارند. امیری، تبری، طالبا، نجما، کتولی، حقانی، سوت خوانی، شرفشاهی، چهاردانه، کیلالی و لاکو؛ واسونک، شربه، شروه، حاجیانی، فایزخوانی، شنبه ای، کله فریاد، دوبیتی، چهاربیتی، سرحدی، سرصوت، فریاد، نوا، فراقی، عاشقانه، شعردلبر، شعر جاهلی، حقیقی، سه خشتی، گورانی، بیت، نوول، فهلویات، هوره، حیران، لاوک و چهار لنگی، بایاتی، عاشیقی، آغی، باغلاما، قوشما، لایلالار، جیغالی، سالاما، الف لام، قایتارما، دیل و دؤئمز، لیکو، شیر، زهیرک، کردی و سیتک، تنها بخشی از بومی سرودها هستند که ضروری است تا پیش از نابودی  آنها شناخته و گونه شناسی شوند.در این مقاله پس از تبیین، پیشینه و تعریف بومی سرود، تاریخچه، ارزش ها و ویژگی های آن ارایه می شود، سپس بومی سرود های برجسته مناطق مختلف ایران از نظر حوزه جغرافیایی، وجه تسمیه، قالب، زیبایی شناسی، محتوا و درون مایه بررسی و طبقه بندی می شوند.

در این تحقیق کاریوتیپ 8 گونه سالسولا با استفاده از مریستم نوک ریشه و مشاهدات متافاز میتوزی مورد بررسی قرار گرفت. گونه های مطالعه شده S. nitraria، S. crassa، S. dendroides، S. incanescens، S. kali، S. tomentosa و S. richteri وS. rigida می باشند. براساس شمارش کروموزومی، گونه های مورد مطالعه در چهار گروه 2n=2x=18 (4 گونه) و 2n=4x=36 (2 گونه) و 2n=6x=54 (1 گونه) و 2n=8x=72 (1 گونه) قرار گرفتند. با تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از مطالعه ژنوم گونه ها شامل تعیین طول کل هر کروموزوم، طول بازوی بلند، طول بازوی کوتاه و نسبت بازوی بلند به کوتاه، میزان قرابت گونه های مورد مطالعه مشخص شد. براساس جدول لوان، نوع کروموزومهای هر گونه مشخص و مورد بررسی قرار گرفت.